bezchmurnie -0.76 °C, bezchmurnie

Youtube

Menu

Wiktor Zin

Poleć: Facebook Twitter Google + Wykop
Urodził się w Hrubieszowie 14 września 1925 roku. Data przyznania tytułu Honorowego Obywatela Miasta Sławkowa - 25.04.2008 r.
Przeczytanie artykułu zajmie Ci 2 minuty

Jego dziadek wraz z ojcem prowadzili tak zwany zakład malarsko-pozłotniczy, więc młody Wiktor od dzieciństwa otoczony był obrazami, rzeźbami i fragmentami złoceń. Już w tamtym okresie przejawiał zainteresowanie sztukami pięknymi – zwłaszcza pasjonowało go malarstwo i rysunek, do których wykazywał szczególne zdolności. Młody Wiktor oraz jego siostra Anna, między innymi dzięki matce Stefanii, wynieśli z domu znakomite wychowanie, skromność, postawę patriotyczną oraz wpojoną miłość do Boga i Ojczyzny.

Po ukończeniu szkoły podstawowej, gimnazjum i liceum im. Stanisława Staszica w Hrubieszowie, młody Wiktor wyjechał do Krakowa, gdzie został przyjęty w poczet studentów Akademii Górniczo-Hutniczej na wydziale architektury. Już na pierwszym roku studiów, dzięki zdolnościom i ogromnej pracowitości, Wiktor Zin został asystentem swojego mistrza, profesora Witolda Dalbora.
27 lipca 1953 roku w krakowskim kościele, Wiktor poślubił Aleksandrę z domu Zastawniak, którą poznał podczas studiów. Dochowali się dwójki dzieci: syna Szymona i córki Moniki.
W roku 1952 Wiktor Zin otrzymał tytuł doktora, w roku 1967 profesora nadzwyczajnego a w 1979 r. profesora zwyczajnego. W latach 1962-1967 był dziekanem Wydziału Architektury. Jednocześnie w 1962 roku piastował stanowisko kierownika Instytutu Historii Architektury i Konserwacji Zabytków. Był między innymi Głównym Architektem Krakowa, kierował badaniami Staromiejskiego Zespołu Krakowa, zasiadał w Centralnej Komisji Kwalifikacyjnej, był także przewodniczącym Towarzystwa Miłośników Zwierząt. Otrzymał nominację na Generalnego Konserwatora PRL w randze wiceministra i w tym okresie między innymi zatwierdził wzniesienie pomnika słynnych Trzech Krzyży Gdańskich, co nie pozostało bez wpływu na jego dalszą karierę – odszedł z ministerstwa w 1981 r., w czasie stanu wojennego.

Równolegle z pracą w ministerstwie, na politechnice, w wielu gremiach naukowych i opiniodawczych, współpracował z radiem i telewizją. Wśród szeregu cyklicznych programów najbardziej znany był program „Piórkiem i Węglem” emitowany co dwa tygodnie.

Gościł na antenie przez około 30 lat. Jeden z programów poświęcony był w całości naszemu miastu i jego zabytkom. Profesor Wiktor Zin zmarł 17 maja 2007 roku w Rzeszowie, w drodze na zajęcia ze studentami. Pogrzeb, poprzedzony mszą świętą w Kościele Mariackim, odbył się w Krakowie 23 maja 2007 roku. Profesora żegnały tłumy. Konduktowi żałobnemu przewodniczyli: ks. kardynał Stanisław Dziwisz – metropolita krakowski i ks. kardynał Franciszek Macharski. Odszedł na wieki człowiek wielki, wyjątkowy, znakomity uczony, malarz, rysownik, jak również mąż, ojciec i dziadek.

Poleć: Facebook Twitter Google + Wykop
Drukuj Drukuj do pdf

Polecamy

 Mapa

Mapa

Rozumiem

Ten serwis internetowy wykorzystuje pliki cookies.

Ta witryna wykorzystuje pliki cookies, które są zapisywane na dysku urządzenia końcowego użytkownika. Szczegółowe informacje o plikach cookies znajdziesz w "Polityce prywatności"

Zablokowanie zapisywania plików cookies na urządzeniu końcowym lub ich usunięcie możliwe jest po właściwym skonfigurowaniu ustawień przeglądarki internetowej. Niedokonanie zmian ustawień przeglądarki internetowej na ustawienia blokujące zapisywanie plików cookies jest jednoznaczne z wyrażeniem zgody na ich zapisywanie.